جوواني كامپانوي رياضيدان، كلاً براساس پژوهشهاي لغوي و گياهشناسي تنظيم شده است.
تمايل لغوي بر آن مستولي است. به خاطر تلفيق اصطلاحات فني تعداد زيادي از مآخذ گوناگون اقلاً به سه زبان (يوناني، عربي و لاتيني)، طبعاً اسامي (از جمله اسامي گياهي) بسيار مغشوش شده است. سيمون نخستين كسي بود كه با صميميت كامل درصدد تنظيم كردن اين تودهٴ درهم برآمد. او در اين كار فقط تا حدي توفيق يافت، ولي موفقيت او را بايد با توجه به دشواري عظيمي كه فراراهش بود و روح پيشگامي او قضاوت كرد. مترادفات حاوي بيش از 6000 عنوان است، و از عالمانهترين تأليفات آن عصر، بهشمار ميرود. اين كتاب تا اواسط سدهٴ شانزدهم، همچنان بيرقيب ماند، و هنوز هم براي بررسي در واژهشناسي قرون وسطا، بسيار سودمند است. گويند سيمون براي گردآوري مطالب كتابش سفرهاي زيادي كرد.
بنابر اظهارات خودش، مهمترين مآخذش (كه تقريباً به ترتيب زماني ذكر كردهام) عبارت است از كلسوس، ديوسكوريدس (كه دو ترجمهٴ لاتيني اثرش را مورد استفاده قرار داده)، رسالهٴ چشمپزشكي دموستنس (كه اينك گم شده)، پليني، جالينوس، اوريباسيوس، تئودوروس پريسكيانوس، كاسيوس فليكس، موشيون، اسكندر استاد طب، ايزيدور اشبيلي، پائولوس آيگينِتا، ابن ماسويه، رازي، اسحاق اسرائيلي، ابوالقاسم، عليبن عباس، ابن سينا، گاريوپونتوس، قسطنطين افريقي، نيكولاي سالرنويي، ابن سرابي. جالبترين موضوع در مورد اين مآخذ اين است كه هيچكدام خيلي قديم ــ يعني قبل از ميلاد ــ يا خيلي جديد نيستند. آخرين فرد اين فهرست، يعني ابن سرابي، پيش از ابن بيطار (وفات: 1248) برآمد. اغلب اين متنها به لاتيني در دست بود، و احتمال دارد كه سيمون آنها را به لاتيني خوانده باشد. او در استفاده از آنها آزادي عمل به خرج داده و حتي از انتقاد نسبت به ابن سينا خودداري نكرده است.
او باكمك ابراهيمبن شم ـ طب، كه كار ترجمان را ميكرد، ادويهٴ مفرده (باب 28) كتاب التصريف ابوالقاسم و كتاب الادوية المفردهٴ
ابن سرابي را از عربي، يا با احتمال زياد از عبري، ترجمه كرد. ¿ يادداشت مربوط به ابراهيم بن شم ـ طب در ذيل.
برخي نسخههاي راهنماي تندرستي شامل الحاقاتي است از شخصي به نام موندينوس دوفورو يوليو1. اين شخص (كه نبايد او را با كالبدشناس نامي معاصرش موندينو دو لوتزي وفات: 1326 اشتباه كرد) در سيويداله دل فريولي (نزديك اودينه، ونسيا)2 زاده شد، در پادوا به طبابت پرداخت، ودر 1340، درگذشت.3